Η μηχανική
Ο τρούλος του Brunelleschi: πώς χτίστηκε
Γιατί η ανύψωση του τρούλου του Καθεδρικού Ναού της Φλωρεντίας απαίτησε έναν διαγωνισμό, έναν εξοστρακισμένο χρυσοχόο και μια μέθοδο δόμησης που κανείς στην Ευρώπη δεν είχε χρησιμοποιήσει σε τέτοια κλίμακα.
Ελέγξτε τη διαθεσιμότητα ↗Ο τρούλος σε αριθμούς
| Μέτρο | Νούμερο |
|---|---|
| Κατασκευή | 1420–1436 |
| Ύψος | 114,5 m / 376 ft |
| Διάρκεια | 44 μ. / 144 πόδια |
| Τούβλα που χρησιμοποιήθηκαν | Περισσότερα από 4 εκατομμύρια |
| Κατάσταση | Ακόμη ο μεγαλύτερος τρούλος από τοιχοποιία που έχει ποτέ κατασκευαστεί |
Ένας καθεδρικός ναός ολοκληρωμένος παντού εκτός από τη στέγη
Ο Καθεδρικός Ναός της Φλωρεντίας ξεκίνησε το 1296 βάσει του σχεδίου του Arnolfo di Cambio, αλλά στις αρχές του 1400 το σταυροδρόμι του έστεκε ανοιχτό στον ουρανό — κανείς δεν ήξερε πώς να καλύψει ένα οκτάγωνο 44 μέτρων χωρίς τα αντηρίδια που οι ηγέτες της πόλης είχαν ήδη απορρίψει ως ντεμοντέ και ξενόφερτα.
Ένας χρυσοχόος κερδίζει μια αδύνατη πρόκληση
Ο Filippo Brunelleschi, εκπαιδευμένος ως χρυσοχόος και όχι ως οικοδόμος, κέρδισε την ανάθεση σε διαγωνισμό και πέρασε τα επόμενα δεκαέξι χρόνια, από το 1420 έως το 1436, αποδεικνύοντας ότι ένας τρούλος αυτού του μεγέθους μπορούσε να σταθεί χωρίς τα ξύλινα ικριώματα που κάθε άλλος μαστόρος θεωρούσε απαραίτητα.
Τούβλο σε μοτίβο ψαροκόκαλου αντί για ξύλινο σκελετό
Η λύση του ήταν να τοποθετήσει τα τούβλα σε μοτίβο ψαροκόκαλου, ώστε κάθε σειρά να κλειδώνει στον δακτύλιο από κάτω της και να φέρει το βάρος της καθώς στερεοποιούνταν — η κατασκευή μπορούσε να ανεβαίνει προς τα πάνω χωρίς τίποτα από κάτω να συγκρατεί τα τούβλα στη θέση τους.
Δύο κοχύλια και ένα κλουβί από πέτρα
Ο τρούλος στην πραγματικότητα αποτελείται από διπλό κέλυφος: ένας λεπτότερος εξωτερικός τρούλος προστατεύει από τις καιρικές συνθήκες, ένας εσωτερικός τρούλος φέρει το δομικό φορτίο, και τέσσερις οριζόντιες αλυσίδες από πέτρα και σίδηρο περιβάλλουν τη βάση σαν στεφάνια βαρελιού για να εμποδίσουν το σύνολο να απλωθεί προς τα έξω.
Το φανάρι που το αποτελείωσε
Ο Brunelleschi σχεδίασε το οκταγωνικό φανάρι στην κορυφή, αλλά πέθανε το 1446 πριν αυτό κατασκευαστεί· ο Michelozzo το ολοκλήρωσε έως το 1461, και ο Verrocchio πρόσθεσε τη χρυσή χάλκινη σφαίρα το 1469 — περισσότερα από εβδομήντα χρόνια αφότου τέθηκε ο πρώτος λίθος του καθεδρικού ναού.
Γιατί έχει ακόμη σημασία στην ανάβαση
Περπατώντας τα 463 σκαλοπάτια σε αυτή την ξενάγηση σημαίνει ότι περπατάτε μέσα σε αυτή ακριβώς τη λύση: το στενό κλιμακοστάσιο τρέχει στο κενό ανάμεσα στα δύο κελύφη που κατασκεύασε ο Brunelleschi, οπότε βρίσκεστε μέσα στην ίδια τη μηχανική κατασκευή, δεν την κοιτάτε απλώς από κάτω.